Klub Polski w Pradze
Klub Polski w Pradze, będący najstarszą organizacją polonijną w Europie, został założony w 1887 r. Zajmował się m.in. organizacją odczytów, przedstawień wieczorków narodowych i towarzyskich oraz wycieczek do Polski, prowadził również własną bibliotekę. Od 1894 r. działała przy nim Kasa Wzajemnej Pomocy, a w 1899 r. jego członkowie podjęli próbę prowadzenia polskiej szkółki w Pradze, która to jednak ze względu na brak środków skończyła się niepowodzeniem.
W okresie międzywojennym Klub Polski współdziałał z organizacjami studenckimi (Ogniskiem Polskim i "Jednością"), klubami polsko-czeskimi oraz Ambasadą Polską w Pradze. W 1937 r. Klub uroczyście obchodził jubileusz 50-lecia. W tym okresie zrzeszał 165 członków, jego biblioteka liczyła zaś 1000 tomów.
Klub działał do 1938 r., kiedy to do Pragi wkroczyły wojska niemieckie. Po wojnie jego pracę kontynuowało Koło Miejscowe Polskiego Związku Kulturalno-Oświatowego w Czechosłowacji.
Dopiero 4 września 1991 r. zarejestrowano Stowarzyszenie "Klub Polski" w Pradze nawiązujące do tradycji Klubu Polskiego. Już w grudniu 1991 r. ukazał się numer zerowy "Kuriera Praskiego", będącego organem prasowym Klubu, który wydawany jest do dziś. W 1993 r. "Kurier" stał się stowarzyszeniem, jednak osoby zaangażowane w jego wydawanie pozostały aktywnymi członkami Klubu. Bezpośrednio po reaktywowaniu Klub zgłosił akces do Rady Polaków w Republice Czeskiej i bierze aktywny udział w Kongresie Polaków. Klub propaguje swoją działalność korzystając z łam "Kuriera Praskiego" oraz fal radia "Regina Praha". Wiadomości o nim znaleźć można również w zaolziańskim "Głosie Ludu".
Początkowo Klub korzystał z pomieszczenia przy Klasztorze o.o. Dominikanów, następnie z sal Instytutu Polskiego, a w 1988 r. przeprowadził się do budynku należącego do kościoła husyckiego przy ul. Vitkovej. W wyniku powodzi całkowitemu zniszczeniu uległo wyposażnie Klubu - sprzęt i zbiory placówki.